6. Kako no kage - rozdział 2

GrayxNatsu




-Nudzi mi się . Może zrobimy jakąś misję- mag ognia był znudzony. Od jakiegoś czasu nie robili żadnego zadania i to tylko dlatego że 3 dni temu Lucy skończyła 18 lat i "cieszyła się wolnością'. Według Natsu , jego przyjaciółka niedługo wciągnie się w jakiś nałóg. I tyle będzie z jej dorosłości.
-Do rusz dupę i wybierz jakąś- odparł obojętnie jego chłopak. Jemu też się nudziło. Bardzo.
Natsu niechętnie wstał i poczłapał do tablicy. Wczoraj nie spał całą noc, bo śniły mu się koszmary o tym że został bez magii i był najsłabszy w gildii, i teraz ledwo chodził a co do piero myślał. No ale miał siły na misję. W końcu porządna rozpierducha dobrze mu zrobi. Rozglądał się dłuższą chwilkę i ...wybrał wygniecioną kartkę. Było na niej napisane:
"Proszę o pomoc. Moja córka zaginęła, nie możemy jej znaleźc. Dobrze zapłacę."
Pod spodem Natsu zauważył niezłą ilośc zer po liczbie "75". Obok była jeszcze informacja o tym gdzie znajdują się państwo Sangashi, zlecenidawcy, rodzice dziecka w podeszłym wieku, z kilkoma zmarszczkami, ale według Natsu miłymi twarzami. Postanowił wziąc tą misję.
****

 -Człowieku ile my mamy jeszcze tu chodzic?-marudził czarnowłosy. Jednak ucichł po chwili kiedy sporunowała go Erza. 
-Przestań byc marudą Gray. Natsu wie gdzie ma iśc, prawda?
-No jasne. Według moich obliczeń powinniśmy byc już blisko-odparł zadowolny. Graya nadal dziwło to że jego chłopak jest rozpoznany w mapie i wie gdzie jest cel ich misji. Szli wydeptaną leśną śieżką. Według maga lodu za długo kroczyli do miasteczka Tamaroshi. Czarnowłosego zdziwiło to że ktoś chce mieszkac na takim zadupi , w lesie zupełnie odcięty od większych miast. 
-O! Już jesteśmy-krzyknął Natsu i wskazał palcem kilkanaście dachów. Tamaroshi było położone w dole doliny tak że ze wszystkich stron otaczały ją góry.
-Niezły widok-rzekł Gray. Słońce oświetlało dolinę w magiczny wręcz sposób, tak że prawie błyszczała w jego świetle.
-Ok, dośc oglądania. Idziemy-rozkazała magini i ruszyli w dół wąską dróżką.
***

 -Dzień dobry . Czy państwo Sangashi?-zaczął mag kiedy drzwi ceglanej willi otworzyły się ukazując starszego mężczyznę w garniturze.
-Dzień dobry. Jak mniemam magowi którzy chcą wykonac zadanie?
-Tak
-Jestem lokajem państwa Sangashi. Proszę za mną.
Lokaj zaprowadził grupę prze hol wyłożony rubinowymi tapetami, i dębową lśniącą podłogą. Gdzie niegdzie postawiono stoliki a na nich piękne białe kwiaty. Mężczyzna zaprowadził ich do brązowych drzwi, kazał zaczekac po czym wszedł do pokoju. Po chwili oznajmił im że mogą wejśc. Mają ładny styl,pomyślał Natsu kiedy rozejrzał się po pokoju. Wyglądał jak salon i chyba nim był bo na samym środku stała biała kanapa z czerwonymi poduszkami, pod nią puchaty rudawy dywan. Na przeciw stała identyczna sofa, a na dywanie stolik do kawy. Nastu njabardziej spodobał się kominek z pięknego jasnego kamienia,ale posmutniał kiedy zobaczył że nie ma w nim ognia. Na prawo znajdowało się duże okno ze złotymi firankami, prze które wpadało słońce rozświetlając pokój.
-Proszę siadajcie-zachęcił mężczyzna.
Magowi usadowli się na wygodnej sofie. Była miękka i miła w dotyku.
-Najpijecie się czegoś-odezwała się miłym głosem kobieta. 
-Poprosimy tylko wodę.-odparła Erza a lokaj nalał im do szklanek przezroszysty napój. Wszyscy spragnieni wypili go duszkiem.
-Dobrze , w takim razie niech państwo opowiedzą nam o córce- magini przeszła do rzeczy. Bez żadnego zastanowienia rodzice zaczęli opowiadac:
-Emiko nasza córka zaginęła tydzień temu. Nie wiemy czy kotś ją porwał, czy coś jej się stało. Próbowaliśmy wszystkiego jednak bez skutku. Emiko ma 14 lat ciemne średniej długości włosy i niebieskie oczy. Badrzo lubiła przesiadywac pod drzewem w naszym ogródku. Często czytała tam książki lub rysowała. Ale miesiąc przed jej zaginięciem , zaczęła dziwnie się zachowywac. Ciągle przesidaywała w bibliotece, pyskował, nawet kilka dni milczała , nie odzywając się do nikogo. W swoim pokoju trzymała jakieś stare listy, wielkie księgi. Aż pewnego dnia moja żona znalazła u nije medalion. Starej produkcji, srebny taki w którym można przechowywac zdjęcia. W końcu znikła. Nie wiemy gdzie mogła się udac. Przypuszczamy że uceikła. Dzień przed tym zdarzeniem pokłóciliśmy się znią. Krzyczała coś o jakiejś tajemnicy którą odktyła lub musi zrozumiec. To tyle- skończył mężczyzna. Wydawał się tym przytłoczony.
-W takim razie musimy obejrzec jej pokój, przeszukac go obejrzec to drzewa i może coś znajdziemy-powiedziała stanowczo Erza. Panśtwo Sagashi pokiwali głowami.

"Gray" 

"Nie przypuszczałem jaką tajemnice odkryjemy i jak to wszystko się potoczy. Nic już nie miało byc takie same "


Proszę bardzo ^_^ Kolejny rozdziałek. Główne opo będzie się nazywało Kako no kage czyli Cień przeszłości, bardzo lubię japońskie nazwy xD Eh w tym rozdziale nie działo się wiele i czuję że mi się nie udał... no ale dawno nie dodawałam głównego opo a coś mnie tak naszło by je napisac ^_^ Tak , tak będzie jakaś tajemnica mam już co do tego opo fabułę związaną właśnie z tą tajemnicą  :) Przepraszam za błędy ;)
Flap'S